بستنی سنتی اکبر مشتی ملایر؛ برندی دلچسب در خنکای تاریخ ایران زمین

 وقتی نام بستنی سنتی ایرانی به میان می‌آید، بسیاری یاد  اکبر مشتی می‌افتند؛ مردی که نامش با خاطرات چند نسل از ایرانیان گره خورده است.

به گزارش پایگاه خبری طلیعه امید پرس؛ اکبر جعفری ملایری، مشهور به اکبر مشتی، در سال ۱۲۵۰ خورشیدی در حوالی ملایر متولد شد، او در جوانی برای تأمین زندگی به مشاغل مختلفی روی آورد و حتی مدتی میان تهران و شهرهای شمالی به تجارت شکر، چای و هیزم مشغول بود.

اما سرنوشت برای او مسیر دیگری در نظر گرفته بود، آشنایی با دنیای بستنی و تجربه‌هایی که در سال‌های جوانی به دست آورد، او را به سمت کاری هدایت کرد که بعدها نامش را در تاریخ خوراک ایران ماندگار کرد.

مردی از دیار همدان که توانست با پشتکار و خلاقیت، یکی از شناخته‌شده‌ترین برندهای سنتی ایران را خلق کند. در روزگاری که بستنی هنوز برای بسیاری از مردم خوراکی ناشناخته‌ای بود، اکبر مشتی و شریکش «ممد ریش» تصمیم گرفتند نخستین بستنی‌فروشی مدرن ایران را راه‌اندازی کنند.

مغازه آن‌ها در خیابان ری تهران خیلی زود به محلی محبوب تبدیل شد و پس از مدتی شریکش از کار کناره گرفت اما اکبر با اراده‌ای مثال‌زدنی راه را ادامه داد. راز موفقیت او در ترکیب ذائقه ایرانی با هنر بستنی‌سازی بود، استفاده از زعفران، گلاب، سرشیر و مواد طبیعی باعث شد بستنی‌های او طعمی متفاوت از نمونه‌های خارجی داشته باشند.

از همین‌جا بود که نام «اکبر مشتی» آرام‌آرام در تهران پیچید و به بخشی از فرهنگ غذایی ایران تبدیل شد. شهرت اکبر مشتی تنها به تهران محدود نماند، بستنی‌های او مشتریانی از همه طبقات جامعه داشت؛ از مردم عادی گرفته تا درباریان و سُفرا که پای ثابت بستنی های مغازه اش بودند.

روایت شده است که حتی فخرالدوله او را برای تهیه بستنی به فرانسه برد، نام بستنی اکبر مشتی بعدها در کشورهای دیگر نیز شناخته شد و آوازه آن به شهرهایی مانند پاریس و لس‌آنجلس رسید.

در دورانی که خبری از یخچال‌های امروزی نبود، او برای تهیه یخ زمستان‌ها به کوه‌های اطراف تهران می‌رفت و با سختی فراوان مواد اولیه کار خود را فراهم می‌کرد. این تلاش بی‌وقفه بود که یک بستنی‌فروش اهل ملایر را به چهره‌ای ماندگار در تاریخ خوراک ایران تبدیل کرد.

اکبر مشتی بیش از ۹۰ سال زندگی کرد و تا آخرین سال‌های عمرش شاهد محبوبیت روزافزون بستنی ایرانی بود. او در ۹۷ سالگی درگذشت، اما نامش همچنان زنده ماند. پس از او، شاگردان و خانواده‌اش راهش را ادامه دادند و دستور تهیه بستنی سنتی ایرانی را حفظ کردند، بستنی زعفرانی، فالوده و طعم‌هایی که امروز بخشی از هویت خوراک ایرانی محسوب می‌شوند، یادگار تلاش‌های او هستند.

شاید کمتر کسی بداند که پشت هر قاشق بستنی سنتی ایرانی، داستان مردی از ملایر نهفته است که با خلاقیت و پشتکار، طعمی ماندگار برای ایران ساخت.

 ■خبرنگار: مهناز روزبهانی