دکتر مصطفی اولیائی ادیب و شاعر برجسته آئینی ملایر، دار فانی را وداع گفت / +بیوگرافی

“دکتر مصطفی اولیائی”؛ استاد فرهیخته، شاعر نام‌آشنا و پیشکسوت عرصه فرهنگ و دانش شهرستان ملایر و مؤسس بنیاد نهج‌البلاغه ملایر در سن ۸۸ سالگی دار فانی را وداع گفت.

به گزارش پایگاه خبری طلیعه امید پرس؛ دکتر مصطفى اولیایى، دوم آذرماه سال ۱۳۱۶ در روستای ننج ملایر چشم به جهان گشود، وی استاد دانشگاه، عضو هیئت علمى دانشگاه تربیت معلم، نویسنده، پژوهشگر، ادیب و شاعر برجسته آئینی و انقلابی، مؤسس بنیاد نهج‌البلاغه ملایر و استاد دانشکده علوم قرآنی ملایر بود.

وی در سال ۱۳۳۶ مدرک دیپلم کشاورزى را أخذ کرد و به خدمت آموزش و پرورش درآمد، در سال ۱۳۴۴ به دانشگاه تهران راه یافت و در بهمن ماه سال ۱۳۴۷ به دریافت مدرک کارشناسى زبان و ادبیات نایل آمد.

وى تحصیلات خود را ادامه داد و پس از طى دوره کارشناسى ارشد، در بهمن ماه ۱۳۵۵ ه.ش دوره دکتراى فرهنگ عربى و علوم قرآنى را در دانشگاه تهران، با موفقیت به پایان رساند.

دکتر مصطفی اولیائی، از مهرماه ۱۳۵۳، عضو هیئت علمى دانشگاه تربیت معلم شد و تا سال ۱۳۵۶ در دانش‌سراى عالى زاهدان، وابسته به دانشگاه تربیت معلم، به خدمت مشغول بود. ایشان از سال ۱۳۵۶ ه.ش به دانشگاه اراک منتقل شد و در همان دانشگاه به مقام بازنشستگی نائل آمد.

وى هم‌زمان با شروع جنگ تحمیلى، راهى جبهه‌هاى نبرد شد و مدت هشت ماه در نقاط مختلف جبهه حضور یافت. وى در سه واقعه‌ى مهم مدرسه‌ى فیضیه قم، جمعه خونین میدان شهداى تهران ۱۷ شهریور۱۳۵۷ و جمعه خونین مکه حضور داشته و در آثارخود روایاتی از این وقایع نقل کرده است.

رویکرد وى به سرودن شعر به سن یازده سالگى باز مى‌گردد. او از آغاز دفاع مقدس، در بسیارى از شب‌هاى شعر که در مناطق مختلف جبهه برگزار مى‌شد، حضور داشت.

شعرهاى او در برخى از جنگ‌ها، مجموعه شعرهاى ویژه دفاع مقدس و تذکره‌هاى شعراى معاصر، انتشار یافته است؛ امام حسین (ع) و پاکبازان راه عشق، زندگانی حضرت زینب (ع)، جلوه‌هایی از سیمای پیامبر اعظم(ص) و مهدی منتظر(عج) در آینه‌ی ادیان، یادی از آن روزها “جبهه و جنگ و جهاد”، علوم قرآنی و اسلامی،  نقش خیال و ترجمه بدایع الملح(نواهاى نمکین)، از جمله آثار اوست.

گفتنی است؛ در سال ۱۴۰۲ همزمان با ایام دهه کرامت در دانشکده علوم قرآنی ملایر به پاس خدمات مرحوم دکتر حاج مصطفی اولیایی مؤسس بنیاد نهج‌البلاغه ملایر از خدمات این استاد قرآنی تجلیل به‌عمل آمد.

استاد مصطفی اولیایی، سال گذشته نیز در مصاحبه‌ای با خبرگزاری ایکنا، با بیان اینکه عشقم حضرت علی(ع) است و این عشق در تمامی سروده‌هایم تجلی یافته است، اظهار کرد: از یازده سالگی شروع به سرودن شعر کردم، اکنون که در آستانه ۹۰ سالگی قرار دارم باز هم ذوق دو چندانی برای سرودن شعر دارم.

وی یادآور شده بود: قریب به ۳۰ کتاب در زمینه‌های مختلف سیاسی و اجتماعی نگاشته‌ام که از جمله کتاب‌هایم کتاب شعر طلیعه خورشید است.

وی همچنین در دوران دفاع مقدس اشعار مختلف حماسی و انقلابی به اقتضای زمان می‌سرود که به دفعات مورد استفاده مداحان و ذاکران از جمله حاج صادق آهنگران مداح نامدار آن دوران قرار گرفته است.

■ شعر یا علی نمونه‌ای از اشعار ایشان در وصف حضرت علی(ع) است که تقدیم مخاطبان می‌شود:

ای تو ای عرفان مطلق ای عدالت یا علی    

ای انیس ذات باری در عبادت یا علی

ای بهین قرآن ناطق مظهر اسماء حق

ای همه شب در عبادت بی کسالت یا علی

ای ستون محکم دین ای امام المتقین

ای بلندای ریاضت در هدایت یا علی

ای که جمع بین اضدادی و کس چون تو نکرد

جمع ما بین شجاعت با ریاضت یا علی

بدر و خندق، خیبر و جنگ احد، رزم جمل

یاد دارد از تو ایثار و شهامت یا علی

ای همه آیات حق را مظهر کل و کمال

ای سراپا عدل و احسان و کرامت یا علی

ای فراتر از فراسوی زمان و معرفت

ای تو علم و دانش و حق را علامت یا علی

ای علی ای یکه تاز پهنه میدان عشق

ای سرافراز از سرت تاج امامت یا علی

علم را و معرفت را و کمال و حلم را

جمع کردی با رشادت در نهایت یا علی

تا تو بودی در جهان خالی ما داشتی

بی کس و غمدیدگان را در حضانت یا علی

خود تو میزانی و معیاری برای عدل و داد

بلکه میزانی تو در روز قیامت یا علی

از تو سر خط امان گیرد به روز رستخیز

آنکه ره یابد به دامان ولایت یا علی

(اولیایی)می‌زند لاف تو تو لای تو را

باشد ای مولا کنی از او شفاعت یا علی

■ مدح شهدای راه خدمت

سروده ی شاعر ملایری مرحوم “دکتر مصطفی اولیائی” به مناسبت شهادت آیت‌الله شهید رئیسی و همراهانشان:

و من هم من قضی نحبه رئیسی همره یاران

شهید خدمت و کوشش به گاه ریزش باران

صعودش در سقوط بالگردش در ره تبریز

به ماتم بر نشانده عالمی با مردم ایران

ز شرق آمد برون در غرب کشور آسمانی شد

چنان خورشید کز مشرق برون آید به مغرب می‌شود پنهان

خراسانی و هم خادم رضا هم خادم المله

هزاران کارگر را با درایت زو سر و سامان

خرابی‌ها و تعطیلی به دست او دگرگون شد

هزاران کارخانه هم به لطف او گرفته جان

گهی در بندرعباس و گهی در شوش یا دزفول

گهی بوشهر و گه نوشهر و گاهی خاک کردستان

شب و روزش همه وقف رفاه و کار ملّت بود

که شادی آفریند بر ضعیفان و تهی‌دستان

و یار او امیر عبدالهیِ پرتلاشِ مرد میدان‌ها

و دیگر همرهانش هر یکی چون ماه نورافشان

خدایا جانشین این عزیزان را کسانی کن

که رهبر شادمان گردد ز رسم و کوشش ایشان

خدایا رهبر ما رهبر دل‌هاست در دنیا

بده دستش به دست صاحب دل‌ها و هم دوران

تو هم ای “اولیائی” از خدای مهربان می‌خواه

که صهیونی و بدخواهان شود نابود زین طوفان (ملایر – ۱۴۰۳/۲/۳۱)

گفتنی است؛ در روز میلاد فرخنده حضرت امام محمد تقی جوادالائمه علیه‌السلام، و ساعتی پس از اذان ظهر روح بلند این شاعر آیینی به لقاءالله پیوست و امیدواریم در جوار معصومین علیهم‌السلام آرام بگیرد. روحش شاد و یادش گرامی باد…

■خبرنگار: مهناز روزبهانی